اصلى از ذكر اين داستانها همانها بوده است . در آيات فوق خوانديم خداوند مواهب عظيمى به اين پيامبر بزرگ داد ، مركبى بسيار سريع و تندرو كه با آن مىتوانست در مدتى كوتاه سراسر كشور پهناورش را سير كند . مواد معدنى فراوان براى انواع صنايع . نيروى فعال كافى براى شكل دادن به اين مواد معدنى . او با بهره گيرى از اين وسائل معابد بزرگى ساخت ، و مردم را به عبادت ترغيب نمود ، و نيز براى پذيرايى از لشكريان و كارمندان حكومت و توده‌هاى مستضعف مردم برنامه وسيع و گسترده اى تنظيم كرد كه از نمونه ظروفش كه در آيات بالا آمده است مىتوان بقيه را حدس زد . در برابر همه اين مواهب به او دستور شكرگزارى داد ، با تاكيد بر اين مطلب كه حق شكر نعمتهاى خدا را كمتر كسى مىتواند بجا آورد ! سپس روشن ساخت كه مردى ، با اين قدرت و عظمت چقدر در برابر مرگ آسيب پذير و ناتوان بود ، كه در يك لحظه به مرگ ناگهانى از دنيا رفت ، آن چنان كه اجل حتى مجال نشستن و يا خوابيدن در بستر را به او نداد تا مغروران سركش گمان نكنند اگر به جايى رسيدند و قدرتى كسب كردند در واقع توانا شده‌اند كه جن و انس ، شيطان و پرى خدمتكار او بودند و زمين و آسمان جولانگاه او بود ، و در حشمت او هر كس كه شك نمايد « بر عقل و فكرت او خندند مرغ و ماهى » ! در يك لحظه كوتاه همچون حبابى بر امواج دريا محو و نابود شد ! و نيز روشن سازد چگونه يك عصاى ناچيز او را مدتى سر پا داشت و با ملاحظه قامت نشسته يا ايستاده او جنيان گرما گرم مشغول كار بودند ؟ و نيز چگونه موريانه اى او را بر زمين افكند ، و تمام رشته‌هاى كشور او را به هم ريخت ، آرى يك عصا نيروى فعال كشورى پهناور را به حركت در آورده