مىكند . نخست اينكه در آن روز با خطابى تحقير آميز مخاطب مىشوند و به آنها گفته مىشود : « جدا شويد امروز اى گنهكاران » ! ( * ( وَامْتازُوا الْيَوْمَ أَيُّهَا الْمُجْرِمُونَ ) * ) . شما بوديد كه در دنيا خود را در صفوف مؤمنان جا زده بوديد و گاه به رنگ آنها در مىآمديد ، و از حيثيت و اعتبارشان استفاده مىكرديد ، امروز صفوف خود را از آنها جدا سازيد ، و در چهره اصلى خود ظاهر شويد ! اين در حقيقت تحقق همان وعده الهى است كه در آيه 28 سوره ص مىگويد : « أَمْ نَجْعَلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ كَالْمُفْسِدِينَ فِي الأَرْضِ أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّارِ » : آيا كسانى را كه ايمان آورده ، و عمل صالح انجام داده‌اند ، همچون مفسدان در زمين قرار دهيم ؟ يا پرهيزگاران را همطراز بدكاران « ؟ ! به هر حال ظاهر آيه مورد بحث همان جداسازى صفوف مجرمان از مؤمنان است ، هر چند مفسران احتمالات متعدد ديگرى نيز داده‌اند ، از جمله : جدا شدن صفوف مجرمان از يكديگر و هر گروهى از آنان در يك رده قرار گرفتن . يا جدايى آنها از شفيعان و معبودانشان . و يا جدايى فرد فرد آنها از يكديگر ، به گونه اى كه علاوه بر درد و رنج عظيم دوزخ ، درد و رنج جدايى و فراق از هر كس و هر چيز بر آنها سايه سنگين و شوم افكند . اما شمول خطاب نسبت به همه آنان ، و محتواى جمله « و امتازوا » معنى اول را كه گفتيم تقويت مىكند . آيه بعد به ملامتها و سرزنشهاى پر معنى خداوند نسبت به مجرمان در روز