[ سوره يس ‹ 36 › : آيات 45 تا 47 ] وَ إِذا قِيلَ لَهُمُ اتَّقُوا ما بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَما خَلْفَكُمْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ‹ 45 › وَما تَأْتِيهِمْ مِنْ آيَةٍ مِنْ آياتِ رَبِّهِمْ إِلَّا كانُوا عَنْها مُعْرِضِينَ ‹ 46 › وَإِذا قِيلَ لَهُمْ أَنْفِقُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّه قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا أَ نُطْعِمُ مَنْ لَوْ يَشاءُ اللَّه أَطْعَمَه إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا فِي ضَلالٍ مُبِينٍ ‹ 47 › ترجمه : 45 - هنگامى كه به آنها گفته شود از آنچه پيش رو و پشت سر شما است ( از عذابهاى الهى ) بترسيد ، تا مشمول رحمت الهى شويد ( اعتنا نمىكنند ) . 46 - و هيچ آيه اى از آيات پروردگارشان براى آنها نمىآيد مگر اينكه از آن روى گردان مىشوند . 47 - و هنگامى كه به آنها گفته شود از آنچه خدا به شما روزى كرده انفاق كنيد كافران به مؤمنان مىگويند آيا ما كسى را اطعام كنيم كه اگر خدا مىخواست او را اطعام مىكرد ( پس خدا خواسته كه او گرسنه باشد ) شما فقط در گمراهى آشكاريد .