فلكى است كه ماخذ تشخيص اين حركت وضعى خاص نيز هست . دوره حركت وضعى خورشيد در استواى آن حدود بيست و پنج شبانه روز مىباشد ( 1 ) و ( 2 ) . 2 - تعبير به « تدرك » و « سابق » : تعبيرات قرآن به اندازه اى حساب شده است كه ريزه كاريها و دقتهاى آن قابل احصا نيست ، در آيات فوق هنگامى كه سخن از حركت ظاهرى ماه و خورشيد در مسير ماهانه و ساليانه در ميان است مىگويد : « براى خورشيد سزاوار نيست كه به پاى ماه برسد ( چرا كه ماه مسير خود را در يك ماه طى مىكند و خورشيد در يك سال ، اين تفاوت سرعت به اندازه اى است كه تعبير مىكند اين هرگز به پاى او نمىرسد ( * ( لَا الشَّمْسُ يَنْبَغِي لَها أَنْ تُدْرِكَ الْقَمَرَ ) * ) . اما در مورد شب و روز چون با هم فاصله چندانى ندارند و دقيقا پشت سر هم قرار گرفته‌اند مىگويد « شب از روز پيشى نمىگيرد » مىبينيم اين دو تعبير در اينجا بسيار حساب شده است . 3 - نظام نور و ظلمت در زندگى بشر : در آيات فوق اشاره به دو موضوع كه از مهمترين مسائل زندگى انسانهاست به عنوان دو آيت از آيات الهى شده است : موضوع تاريكى شب ، و موضوع خورشيد و نور آفتاب .

--> ( 1 ) يعنى خورشيد در بيست و پنج شبانه روز ما يك بار به دور خود مىگردد ، اين مساله را دانشمندان از مطالعه روى كلفها ( لكه‌هاى سطحى ) خورشيد به دست آورده‌اند ، زيرا ديده‌اند اين كلفها جابجا مىشود و بعد از بيست و پنج روز كاملا به جاى خود باز مىگردد . ( 2 ) نقل از دائرة المعارف « دهخدا » ماده خورشيد ( جلد 22 ) .