آخرين سخن در باره اين آيه اينكه : در تعبيرات آن اشاره اى است پر معنى به نظام سال شمسى كه از حركت خورشيد در برجها حاصل مىگردد ، نظامى كه به زندگى بشر نظم و برنامه مىدهد ، و جنبه‌هاى مختلف آن را تنظيم مىكند . لذا در آيه بعد براى تكميل اين بحث از حركت ماه و منازل آن كه نظام بخش ايام ماه است ، سخن مىگويد ، و مىفرمايد : « ما براى ماه منزلهايى قرار داديم ، و به هنگامى كه اين منزلها را طى كرد سرانجام به صورت شاخه كهنه قوسى شكل زرد رنگ خرما در مىآيد » ! ( * ( وَالْقَمَرَ قَدَّرْناه مَنازِلَ حَتَّى عادَ كَالْعُرْجُونِ الْقَدِيمِ ) * ) . منظور از « منازل » همان منزلگاههاى بيست و هشتگانه اى است كه ماه قبل از « محاق » و تاريكى مطلق طى مىكند ، زيرا هنگامى كه ماه ، سى روز تمام باشد تا شب بيست و هشتم در آسمان قابل رؤيت است ، ولى در اين شب بيست و هشتم به صورت هلال بسيار باريك زرد رنگ و كم نور و كم فروغ در مىآيد ، و در دو شب باقيمانده قابل رؤيت نيست كه آن را « محاق » مىنامند البته در ماههايى كه بيست و نه روز است تا شب بيست و هفتم معمولا ماه در آسمان ديده مىشود ، و دو شب باقيمانده محاق است . اين منزلگاهها كاملا دقيق و حساب شده است ، به طورى كه منجمان از صدها سال قبل مىتوانند طبق محاسبات دقيقى كه دارند آن را پيش بينى كنند ! اين نظام عجيب به زندگى انسانها نظم مىبخشد ، و يك تقويم طبيعى آسمانى است كه با سواد و بيسواد توانايى خواندن آن را دارد ، بطورى كه اگر انسان كمى دقت و ممارست در وضع ماه در شبهاى مختلف كند مىتواند با نگاه كردن وضع آن دقيقا و يا تقريبا بداند آن شب كدام شب از ماه است ( و ما اين امر را آزموده‌ايم ) .