ترجمه : 13 - براى آنها « اصحاب قريه » را مثال بزن ، هنگامى كه فرستادگان خدا به سوى آنها آمدند . 14 - هنگامى كه دو نفر از رسولان را به سوى آنها فرستاديم ، اما آنها رسولان ( ما ) را تكذيب كردند ، لذا براى تقويت آن دو ، شخص سومى فرستاديم ، آنها همگى گفتند ما فرستادگان ( خدا ) به سوى شما هستيم . 15 - اما آنها ( در جواب ) گفتند : شما جز بشرى همانند ما نيستيد ، و خداوند رحمان چيزى نازل نكرده ، شما فقط دروغ مىگوئيد ! 16 - آنها گفتند پروردگار ما آگاه است كه ما قطعا فرستادگان ( او ) به سوى شما هستيم . 17 - و بر عهده ما چيزى جز ابلاغ آشكار نيست . 18 - آنها گفتند ما شما را به فال بد گرفته‌ايم ( و وجود شما شوم است ) و اگر از اين سخنان دست برنداريد شما را سنگسار خواهيم كرد ، و مجازات دردناكى از ما به شما خواهد رسيد . 19 - گفتند شومى شما از خودتان است اگر درست بينديشيد ! بلكه شما گروهى اسرافكاريد . تفسير : سرگذشت « اصحاب القريه » براى آنها عبرتى است در تعقيب بحثهايى كه در زمينه قرآن و نبوت پيامبر اسلام ص و مؤمنان راستين و منكران لجوج گذشت در آيات مورد بحث نمونه اى از وضع امتهاى پيشين در همين زمينه مطرح شده ، و در ضمن اين آيات و چندين آيه بعد كه مجموعا 18 آيه را تشكيل مىدهد سرگذشتى از چند تن از پيامبران پيشين كه مامور هدايت قوم مشرك و بت پرستى بودند كه قرآن از آنها به عنوان « اصحاب القريه » ياد كرده و آنها به مخالفت برخاستند و آنان را تكذيب كردند و سرانجام به عذاب دردناكى گرفتار شدند بيان مىكند ، تا هم هشدارى باشد براى مشركان مكه ، و هم تسلى و دلدارى باشد براى پيامبر و مؤمنان اندك آن روز ، به هر حال