و « اعراف » بحثهاى فراوانى داشته‌ايم ( 1 ) . ولى در خصوص سوره « يس » تفسيرهاى ديگرى نيز براى اين حروف مقطعه وجود دارد : از جمله اينكه : اين كلمه مركب از « يا » ( حرف ندا ) و « سين » يعنى شخص پيامبر اسلام است ، و به اين ترتيب پيامبر ص را براى بيان مطالب بعد مخاطب مىسازد . در احاديث مختلفى نيز آمده است كه اين كلمه يكى از نامهاى پيغمبر گرامى اسلام است ( 2 ) . ديگر اينكه مخاطب در اينجا انسان است « سين » اشاره به او است ، ولى اين احتمال با آيات بعد سازگار نيست ، زيرا در اين آيات روى سخن تنها به پيامبر ص است . لذا در روايتى از امام صادق ع مىخوانيم كه فرمود : يس اسم رسول اللَّه ص و الدليل على ذلك قوله تعالى * ( إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ ) * : « يس نام رسول خداست و دليل بر آن اين است كه بعد از آن مىفرمايد تو از مرسلين و بر صراط مستقيم هستى ( نور الثقلين جلد 4 صفحه 375 ) . به دنبال اين حروف مقطعه - همانند بسيارى از سوره هايى كه با حروف مقطعه آغاز شده - سخن از قرآن مجيد به ميان مىآورد ، منتها در اينجا به آن سوگند ياد كرده و مىگويد « سوگند به قرآن حكيم » ( * ( وَالْقُرْآنِ الْحَكِيمِ ) * ) . جالب اينكه « قرآن » را به « حكيم » توصيف مىكند ، در حالى كه حكمت معمولا صفت شخص زنده و عاقل است ، گويى قرآن را موجودى زنده و عاقل

--> ( 1 ) به جلد اول « تفسير نمونه » صفحه 61 به بعد ، و جلد دوم صفحه 303 ، و جلد ششم صفحه 77 مراجعه فرمائيد . ( 2 ) « نور الثقلين » جلد 4 صفحه 374 و 375 .