ترجمه : 42 - آنها با نهايت تاكيد سوگند خوردند كه اگر پيامبرى انذار كننده به سراغ آنها بيايد هدايت يافته ترين امتها خواهند بود ، اما هنگامى كه پيامبرى براى آنها آمد جز فرار و فاصله گرفتن ( از حق ) چيزى بر آنها نيفزود ! 43 - اينها همه به خاطر آن بود كه استكبار در زمين جستند و حيله گريهاى سوء داشتند ، اما اين حيله گريهاى سوء تنها دامان صاحبانشان را مىگيرد ، آيا آنها چيزى جز سنت پيشينيان ( و عذابهاى دردناك آنها ) را انتظار دارند ؟ هرگز براى سنت خدا تبديلى نخواهى يافت ، و هرگز براى سنت الهى تغييرى نمىيابى ! 44 - آيا آنها سير در زمين نكردند تا ببينند عاقبت كسانى كه پيش از آنها بودند چگونه شد ؟ همانها كه از اينان قوىتر ( و پرقدرتتر ) بودند ، نه چيزى در آسمان و نه چيزى در زمين از حوزه قدرت او بيرون نخواهد رفت ، او دانا و توانا است . شان نزول در تفسير « در المنثور » و « روح المعانى » و « مفاتيح الغيب » و تفاسير ديگر چنين آمده است كه « مشركان عرب هنگامى كه مىشنيدند كه بعضى از امتهاى پيشين همچون يهود پيامبران الهى را تكذيب كردند ، و آنها را به شهادت رساندند ، مىگفتند : ولى ما چنين نيستيم ! اگر فرستاده الهى به سراغ ما بيايد ما هدايتپذيرترين امتها خواهيم بود ! ولى همانها هنگامى كه آفتاب عالمتاب اسلام از افق سرزمينشان طلوع كرد و پيامبر اسلام ص همراه بزرگترين كتاب آسمانى به سراغشان آمد نه تنها نپذيرفتند بلكه در مقام تكذيب و مبارزه و انواع مكر و فريب بر آمدند . آيات فوق نازل شد و آنها را بر اين ادعاهاى تو خالى و بىاساس مورد ملامت و سرزنش قرار داد ( 1 ) .

--> ( 1 ) غالب تفاسير ذيل آيات مورد بحث .