به معنى بينايى نسبت به ظواهر و پديده‌هاى جسمانى او است ( 1 ) . بعضى ديگر « خبير » را اشاره به اصل آفرينش انسان و « بصير » را اشاره به اعمال و افعال او مىدانند ( 2 ) . البته تفسير اول مناسبتر به نظر مىرسد هر چند اراده هر دو معنى از آيه بعيد نيست . آيه بعد به موضوع مهمى در اين رابطه ، يعنى حاملان اين كتاب بزرگ آسمانى ، همان كسانى كه بعد از نزول قرآن بر قلب پاك پيامبر ص اين مشعل فروزان را در آن زمان و قرون و اعصار ديگر حفظ و پاسدارى نمودند ، كرده ، مىفرمايد : « سپس اين كتاب آسمانى را به گروهى از بندگان برگزيده خود به ارث داديم » ( * ( ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا ) * ) . روشن است كه منظور از « كتاب » در اينجا همان چيزى است كه در آيه قبل آمده است ( قرآن مجيد ) و به اصطلاح الف و لام در آن الف و لام عهد است . اينكه بعضى آن را اشاره به همه كتب آسمانى دانسته و الف و لام آن را الف و لام جنس گرفته‌اند بسيار بعيد به نظر مىرسد و تناسبى با آيات قبل ندارد . تعبير به « ارث » در اينجا ، و موارد ديگرى شبيه آن در قرآن مجيد ، به خاطر آن است كه « ارث » به چيزى گفته مىشود كه بدون دادوستد و زحمت به دست مىآيد ، و خداوند اين كتاب بسيار بزرگ را اين گونه در اختيار مسلمانان قرار داد . در اينجا روايات فراوانى از طرق اهل بيت ع وارد شده كه در همه آنها « بندگان برگزيده خدا » به امامان معصوم تفسير شده است ( 3 ) .

--> ( 1 ) « فخر رازى » در تفسير كبير ذيل آيه مورد بحث . ( 2 ) « روح البيان » ذيل آيه مورد بحث . ( 3 ) به تفسير نور الثقلين جلد 4 صفحه 361 به بعد مراجعه شود .