پوست نازكى كه روى هسته خرما كشيده شده در سرتاسر عالم هستى ندارند « ( * ( وَالَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِه ما يَمْلِكُونَ مِنْ قِطْمِيرٍ ) * ) ( 1 ) . « قطمير » بنا به گفته « راغب » در « مفردات » اثرى است كه در پشت هسته خرما وجود دارد ، ( فرورفتگى كوچكى است ) و به گفته « طبرسى » در « مجمع البيان » و « قرطبى » در تفسيرش پوسته نازك سفيد رنگى است كه سراسر هسته را پوشانده ، و در هر حال كنايه از موجودات بسيار كوچك و كم ارزش است . آرى اين بتها نه مبدء سودى هستند ، و نه منشأ زيانى ، نه از شما دفاع مىكنند ، و نه از خويشتن ، نه حاكميت دارند و نه مالكيت حتى بر پوسته هسته خرمايى ! با اين حال چگونه شما بيخردان آن را پرستش مىكنيد و حل مشكلاتتان را از آنها مىخواهيد ؟ ! سپس مىافزايد : « اگر آنها را براى حل مشكلات خود بخوانيد هرگز صداى شما را نمىشنوند » ( * ( إِنْ تَدْعُوهُمْ لا يَسْمَعُوا ) * دعائكم ) . چرا كه قطعاتى از سنگ و چوب بيش نيستند جمادند و بىشعور ! « و به فرض كه ناله و اصرار و الحاح شما را بشنوند هرگز توانايى پاسخگويى به نيازهاى شما ندارند » ( * ( وَلَوْ سَمِعُوا مَا اسْتَجابُوا لَكُمْ ) * ) . چرا كه روشن شد حتى به اندازه پوست نازك هسته خرمايى مالك سود و زيانى در جهان هستى نيستند ، با اينحال چگونه انتظار داريد كه براى شما كارى صورت دهند يا گرهى را بگشايند ؟ و از اين بالاتر « روز قيامت كه مىشود آنها پرستش و شرك شما را منكر

--> ( 1 ) تعبير به « الذين » كه معمولا براى جمع مذكر عاقل است در مورد بتها به خاطر توهمى است كه آنها از اين موجودات بيجان داشتند كه قرآن همان تعبير آنان را ذكر كرده و سپس شديدا رد مىكند .