در حديث ديگرى از پيامبر ص مىخوانيم : حسنوا القرآن باصواتكم فان الصوت الحسن يزيد القرآن حسنا ، و قرأ * ( يَزِيدُ فِي الْخَلْقِ ما يَشاءُ ) * : « قرآن را با صداى زيبا زينت بخشيد ، چرا كه صداى خوب بر زيبايى قرآن مىافزايد ، سپس اين آيه را تلاوت فرمود * ( يَزِيدُ فِي الْخَلْقِ ما يَشاءُ ) * . بعد از بيان خالقيت پروردگار و رسالت فرشتگان كه واسطه فيضاند سخن از رحمت او به ميان مىآورد كه زيربناى تمام عالم هستى است ، مىفرمايد : « آنچه را خداوند از رحمت براى مردم بگشايد كسى نمىتواند جلو آن را بگيرد » ( * ( ما يَفْتَحِ اللَّه لِلنَّاسِ مِنْ رَحْمَةٍ فَلا مُمْسِكَ لَها ) * ) . « و آنچه را باز دارد و امساك كند كسى بعد از او قادر به فرستادن آن نيست » ( * ( وَما يُمْسِكْ فَلا مُرْسِلَ لَه مِنْ بَعْدِه ) * ) . « چرا كه او قدرتمندى است شكست ناپذير و در عين حال حكيم و آگاه » ( * ( وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ) * ) . خلاصه اينكه تمام خزائن رحمت نزد او است و هر كس را لايق ببيند مشمول آن مىسازد ، و هر كجا حكمتش اقتضا كند درهاى آن را مىگشايد ، و اگر جمله جهانيان دست به دست هم بدهند تا درى را كه او گشوده است ببندند ، يا درى را كه او بسته بگشايند ، هرگز قادر نخواهند بود ، و اين در حقيقت شاخه مهمى از توحيد است كه منشأ شاخه‌هاى ديگرى مىباشد ( دقت كنيد ) . شبيه اين معنى در ساير آيات قرآن نيز آمده است ، آنجا كه مىگويد : وَ إِنْ يَمْسَسْكَ اللَّه بِضُرٍّ فَلا كاشِفَ لَه إِلَّا هُوَ وَإِنْ يُرِدْكَ بِخَيْرٍ فَلا رَادَّ لِفَضْلِه يُصِيبُ بِه مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِه وَهُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ : « اگر خداوند ( براى امتحان يا كيفر خطا ) زيانى به تو رساند هيچكس جز او آن را بر طرف نخواهد كرد ، و اگر اراده خيرى براى تو كند هيچكس