قالُوا إِنَّا مُهْلِكُوا أَهْلِ هذِه الْقَرْيَةِ إِنَّ أَهْلَها كانُوا ظالِمِينَ : « هنگامى كه رسولان ما نزد ابراهيم آمدند گفتند ما اهل اين آبادى را هلاك خواهيم كرد چرا كه مردمى ستمگرند » . در آيات ديگر قرآن نيز مىبينيم ماموريتهاى مختلفى بر عهده فرشتگان گذاشته شده كه رسالتهاى آنها محسوب مىشود بنا بر اين رسالت مفهوم وسيعى دارد . ديگر اينكه منظور از بالهاى فرشتگان آن هم بالهاى دو گانه و سه گانه و چهار گانه چيست ؟ بعيد نيست منظور از بال و پر در اينجا قدرت جولان و توانايى بر فعاليت بوده باشد كه بعضى از آنها نسبت به بعضى برتر و داراى توانايى بيشترند . و لذا براى آنها سلسله مراتب در بالها قائل شده كه بعضى داراى چهار بال ( مثنى - دو دو ) و بعضى داراى شش بال و بعضى داراى هشت بالند . « اجنحه » جمع « جناح » ( بر وزن جمال ) به معنى بال پرندگان است كه همانند دست براى انسان مىباشد ، و از آنجا كه بال وسيله نقل و انتقال پرندگان و حركت و فعاليت آنها است گاهى اين كلمه در فارسى يا در عربى به عنوان كنايه از وسيله حركت و اعمال قدرت و توانايى به كار مىرود ، مثلا گفته مىشود فلان كس بال و پرش سوخته شد كنايه از اينكه نيروى حركت و توانايى از او سلب گرديد ، يا فلان كس را زير بال و پر خود گرفت ، يا انسان بايد با دو بال علم و عمل پرواز كند ، و امثال اين تعبيرات كه همگى بيانگر معنى كنايى اين كلمه است . در موارد ديگر نيز تعبيراتى مانند « عرش » و « كرسى » و « لوح » و « قلم » ديده مىشود كه معمولا توجه به مفاهيم معنوى آنها است نه جسم مادى آن . البته بدون قرينه نمىتوان الفاظ قرآنى را بر غير معانى ظاهرى آنها حمل كرد ، اما در آنجا كه پاى قرائن روشن در كار است مشكلى ايجاد نمىشود .