و منادى ندا مىدهد خداوندا ! براى آنها كه انفاق مىكنند عوضى قرار ده . و منادى ديگرى ندا مىكند خداوندا ! براى آنها كه امساك مىكنند تلفى قرار ده ! و منادى ديگرى مىگويد : اى كاش مردم آفريده نمىشدند ! و منادى ديگرى صدا مىزند اى كاش اكنون كه آفريده شدند ، انديشه مىكردند كه براى چه آفريده شده‌اند « ؟ ( 1 ) . ( منظور از اين مناديها كه ندا مىدهند فرشتگانند كه به فرمان خدا تدبير امور اين عالم مىكنند ) . در حديث ديگرى از آن حضرت مىخوانيم : من ايقن بالخلف سخت نفسه بالنفقه ! : « كسى كه يقين به عوض و جانشين داشته باشد در انفاق كردن سخاوتمند خواهد بود » ( 2 ) . همين معنى از امام باقر ع و امام صادق ع نيز نقل شده است . اما مساله مهم اينست كه انفاق از اموال حلال و مشروع باشد كه خدا غير آن را قبول نمىكند و بركت نمىدهد . لذا در حديثى از امام صادق ع مىخوانيم : شخصى خدمتش عرض كرد دو آيه در قرآن است كه هر چه من به سراغ آن مىروم آن را نمىيابم ( و به محتواى آن نمىرسم ) . امام فرمود كدام آيه است . عرض كرد نخست اين سخن خداوند بزرگ است كه مىگويد : ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ : « مرا بخوانيد تا دعاى شما را مستجاب كنم » من خدا را مىخوانم

--> ( 1 ) « مجمع البيان » ذيل آيات مورد بحث . ( 2 ) « نور الثقلين » جلد 4 صفحه 340 .