بنا بر اين هرگز نبايد وسعت روزى را دليل بر سعادت ، و تنگى روزى را دليل بر شقاوت شمرد « اما اكثر مردم از اين واقعيت بىخبرند » ( * ( وَلكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ ) * ) . البته اكثريت ناآگاه و بى خبر چنين هستند و گرنه اين مساله براى آگاهان واضح و روشن است . سپس با صراحت بيشترى همين معنى را تعقيب كرده ، مىگويد : « هرگز چنان نيست كه اموال و اولادتان شما را نزد ما مقرب سازد » ( * ( وَما أَمْوالُكُمْ وَلا أَوْلادُكُمْ بِالَّتِي تُقَرِّبُكُمْ عِنْدَنا زُلْفى ) * ) ( 1 ) . اين اشتباه بزرگى است كه دامنگير گروهى از عوام شده است كه تصور مىكنند آنها كه در اين جهان از نظر مادى گرفتار محروميتند مغضوب و مطرود درگاه خدا هستند و آنها كه در رفاه نعمت غوطه ورند محبوب و مقبول او مىباشند . چه بسيار افراد محرومى كه با اين وسيله آزمايش مىشوند و به برترين مقامات مىرسند ، و چه بسيار افراد متنعمى كه اموال و ثروتشان بلاى جانشان و مقدمه مجازاتشان است . مگر قرآن در آيه 15 سوره تغابن صريحا نمىگويد : نَّما أَمْوالُكُمْ وَأَوْلادُكُمْ فِتْنَةٌ وَاللَّه عِنْدَه أَجْرٌ عَظِيمٌ « اموال فرزندان شما وسيله آزمايش شما هستند و پاداش عظيم نزد خدا است » . اين سخن بدان معنى نيست كه انسان دست از تلاش و كوشش لازم براى

--> ( 1 ) « زلفى » و « زلفة » به معنى مقام و منزلت و منزلگاه آمده است ( مفردات راغب ) و به همين دليل منازل شب را زلف الليل گويند - تعبير به « التي » به خاطر آن است كه در بسيارى از موارد ضمير مفرد مؤنث به جمع مكسر بر مىگردد ، بنا بر اين در اين جا نيازى به تقدير نيست .