تفسير : نيكوكاران كيانند ؟ اين سوره ، با ذكر عظمت و اهميت قرآن آغاز مىشود ، و بيان حروف مقطعه در ابتداى آن نيز اشاره لطيفى به همين حقيقت است ، كه اين آيات كه از حروف ساده الفبا تركيب يافته ، چنان محتوايى بزرگ و عالى دارد كه سرنوشت انسانها را به كلى دگرگون مىسازد ( * ( الم ) * ) . لذا بعد از ذكر « حروف مقطعه » مىگويد : « اين آيات كتاب حكيم است » ( * ( تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْحَكِيمِ ) * ) . « تلك » در لسان عرب براى اشاره به دور است ، و كرارا گفته‌ايم كه اين تعبير مخصوصا كنايه از عظمت و اهميت اين آيات است گويى در اوج آسمانها و در نقطه دور دستى قرار گرفته ! توصيف « كتاب » به « حكيم » يا به خاطر استحكام محتواى آن است ، چرا كه هرگز باطل به آن راه نمىيابد ، و هر گونه خرافه را از خود دور مىسازد جز حق نمىگويد ، و جز به راه حق دعوت نمىكند ، درست در مقابل « لهو الحديث » ( سخنان بيهوده ) كه در آيات بعد مىآيد قرار دارد . و يا به معنى آن است كه اين قرآن همچون دانشمند حكيمى است كه در عين خاموشى با هزار زبان سخن مىگويد ، تعليم مىدهد ، اندرز مىگويد ، تشويق مىكند ، انذار مىنمايد ، داستانهاى عبرتانگيز بيان مىكند ، و خلاصه به تمام معنى داراى حكمت است ، و اين سرآغاز ، تناسب مستقيمى دارد با سخنان « لقمان حكيم » كه در اين سوره از آن بحث به ميان آمده . البته هيچ مانعى ندارد كه هر دو معنى « حكمت » در آيه فوق منظور باشد .