[ سوره لقمان ‹ 31 › : آيات 31 تا 32 ] أَ لَمْ تَرَ أَنَّ الْفُلْكَ تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِنِعْمَتِ اللَّه لِيُرِيَكُمْ مِنْ آياتِه إِنَّ فِي ذلِكَ لآياتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ ‹ 31 › وَإِذا غَشِيَهُمْ مَوْجٌ كَالظُّلَلِ دَعَوُا اللَّه مُخْلِصِينَ لَه الدِّينَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ فَمِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَما يَجْحَدُ بِآياتِنا إِلَّا كُلُّ خَتَّارٍ كَفُورٍ ‹ 32 › ترجمه : 31 - آيا نديدى كشتيها بر صفحه درياها به فرمان خدا ، و به بركت نعمت او حركت مىكنند ؟ او مىخواهد گوشه اى از آياتش را به شما نشان دهد كه در اينها آيات و نشانه هايى است براى كسانى كه شكيبا و شكرگزارند . 32 - و هنگامى كه موجى همچون ابرها ( در سفرهاى دريايى ) آنها را بپوشاند ( و بالاى سر آنها قرار گيرد ) خدا را با اخلاص مىخوانند ، اما هنگامى كه آنها را به خشكى نجات داد بعضى راه اعتدال را پيش مىگيرند ( و به ايمان خود وفادار مىمانند در حالى كه بعضى ديگر فراموش كرده راه كفر پيش مىگيرند ) و آيات ما را هيچكس جز پيمانشكنان كفران كننده انكار نمىكنند . تفسير : در گرداب بلا ! باز در دو آيه مورد بحث سخن از نعمتهاى خدا و دلائل توحيد در آفاق و انفس است . در نخستين آيه سخن از دليل نظم به ميان مىآيد ، و در دومين آيه سخن از