توجه به اين آگاهى پروردگار از اعمال انسان ، و محفوظ ماندن همه نيكيها و بديها در كتاب علم پروردگار و نابود نشدن چيزى در اين عالم هستى ، خميرمايه همه اصلاحات فردى و اجتماعى است و نيروى محرك قوى به سوى خيرات و باز دارنده مؤثر از شرور و بديها است . ذكر « سماوات » و « ارض » بعد از بيان « صخره » در حقيقت از قبيل ذكر عام بعد از خاص است . در حديثى كه در « اصول كافى » از « امام باقر » ع نقل شده مىخوانيم : اتقوا المحقرات من الذنوب ، فان لها طالبا ، يقول احدكم اذنب و استغفر ، ان اللَّه عز و جل يقول وَنَكْتُبُ ما قَدَّمُوا وَآثارَهُمْ وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْناه فِي إِمامٍ مُبِينٍ ) * ، و قال عز و جل : * ( إِنَّها إِنْ تَكُ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ فَتَكُنْ فِي صَخْرَةٍ أَوْ فِي السَّماواتِ أَوْ فِي الأَرْضِ يَأْتِ بِهَا اللَّه إِنَّ اللَّه لَطِيفٌ خَبِيرٌ ) * : « از گناهان كوچك بپرهيزيد چرا كه سرانجام كسى از آن باز خواست مىكند ، گاهى بعضى از شما مىگويند ما گناه مىكنيم و به دنبال آن استغفار مىنمائيم ، در حالى كه خداوند عز و جل مىگويد : ما تمام آنچه آنها از پيش فرستاده‌اند و همچنين آثارشان را ، و همه چيز را در لوح محفوظ احصا كرده‌ايم ، و نيز فرموده : اگر اعمال نيك و بد حتى به اندازه سنگينى دانه خردلى باشد در دل صخره اى يا در گوشه اى از آسمان يا اندرون زمين ، خدا آن را حاضر مىكند چرا كه خداوند لطيف و خبير است » ( 1 ) . بعد از تحكيم پايه‌هاى مبدء و معاد كه اساس همه اعتقادات مكتبى است به مهمترين اعمال يعنى مساله نماز پرداخته ، مىگويد : « پسرم نماز را بر پا دار » ( * ( يا بُنَيَّ أَقِمِ الصَّلاةَ ) * ) .

--> ( 1 ) نور الثقلين جلد 4 صفحه 204 .