سپس در آيه مورد بحث به آنها چنين پاسخ مىگويد : « بگو اى پيامبر ! ؟ آگاهى بر اين موضوع تنها نزد خداست و هيچكس جز او از اين موضوع آگاه نيست « ( * ( قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ اللَّه ) * ) . حتى پيامبران مرسل و فرشتگان مقرب نيز از آن بيخبرند . و به دنبال آن مىافزايد : « چه مىدانى ؟ شايد قيام قيامت نزديك باشد » ( * ( وَما يُدْرِيكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ تَكُونُ قَرِيباً ) * ) . بنا بر اين هميشه براى استقبال از قيام قيامت بايد آماده بود و اصولا فلسفه مخفى بودنش همين است كه هيچكس خويش را در امان نبيند و قيامت را دور نپندارد ، و خود را از عذاب و مجازات الهى بر كنار نداند . سپس به تهديد كافران و گوشه اى از مجازات دردناك آنها پرداخته ، مىفرمايد : خداوند كافران را از رحمت خود دور ساخته و براى آنان آتش سوزاننده اى فراهم كرده است « ( * ( إِنَّ اللَّه لَعَنَ الْكافِرِينَ وَأَعَدَّ لَهُمْ سَعِيراً ) * ) . « آنها جاودانه در اين آتش سوزان خواهند ماند و سرپرست و ياورى نخواهند يافت » ( * ( خالِدِينَ فِيها أَبَداً لا يَجِدُونَ وَلِيًّا وَلا نَصِيراً ) * ) . تفاوت ميان « ولى » و « نصير » در اينجاست كه « ولى » انجام تمام كار را بر عهده مىگيرد ولى « نصير » كسى است كه انسان را كمك مىدهد تا به مقصود خود برسد ، اما اين كافران در قيامت نه وليّى دارند و نه نصيرى . سپس قسمت ديگرى از عذاب دردناك آنها را در قيامت بيان كرده مىفرمايد : « روزى را به خاطر بياور كه صورتهاى آنها در آتش دوزخ دگرگون مىشود » ( * ( يَوْمَ تُقَلَّبُ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ ) * ) .