و فرشتگان نسبت به پيامبر ص مىگويد ، و بعد در اين زمينه دستور به مؤمنان مىدهد ، و سپس عواقب دردناك و شوم آزار دهندگان پيامبر ص را مطرح مىسازد ، و در آخرين مرحله گناه بزرگ كسانى را كه از طريق تهمت مؤمنان را ايذاء كنند بازگو مىكند . نخست مىفرمايد : « خداوند و فرشتگانش بر پيامبر رحمت و درود مىفرستند » ( * ( إِنَّ اللَّه وَمَلائِكَتَه يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ ) * ) . مقام پيامبر ص آن قدر و الا است كه آفريدگار عالم هستى و تمام فرشتگانى كه تدبير اين جهان به فرمان حق بر عهده آنها گذارده شده است بر او درود مىفرستند ، اكنون كه چنين است شما نيز با اين پيام جهان هستى هماهنگ شويد ، « اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد بر او درود بفرستيد و سلام بگوئيد و در برابر فرمان او تسليم باشيد » ( * ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْه وَسَلِّمُوا تَسْلِيماً ) * ) . او يك گوهر گرانقدر عالم آفرينش است ، و اگر به لطف الهى در دسترس شما قرار گرفته مبادا ارزانش بشمريد ، مبادا ارج و مقام او را در پيشگاه پروردگار و در نزد فرشتگان همه آسمانها فراموش كنيد ، او يك انسان است و از ميان شما برخاسته ولى نه يك انسان عادى ، كسى است كه يك جهان در وجودش خلاصه شده است . در اينجا به نكاتى بايد توجه كرد : 1 - « صلات » و « صلوات » كه جمع آن است هر گاه به خدا نسبت داده شود به معنى فرستادن رحمت است ، و هر گاه به فرشتگان و مؤمنان منسوب گردد به معنى طلب رحمت مىباشد ( 1 ) . 2 - تعبير به « يصلون » به صورت فعل مضارع دليل بر استمرار است يعنى پيوسته خداوند و فرشتگان رحمت و درود بر او مىفرستند ، رحمت و درودى

--> ( 1 ) « راغب » در « مفردات » همين معنى را به عبارت ديگرى آورده است .