حقوق ميهمان آنست كه او را تا در خانه بدرقه كنى « ( 1 ) . و تا آنجا كه به تكلف نيانجامد بايد وسايل آسايش و راحتى او را فراهم كرد ، تا آنجا كه در حديثى داريم يكى از حقوق ميهمان اين است كه حتى خلال را براى او فراهم سازند « قال رسول اللَّه ( ص ) : ان من حق الضيف ان يعدله الخلال » ! ( 2 ) . گاه مىشود ميهمانها افرادى كمرو و خجالتى هستند و به همين دليل دستور داده شده است كه از آنها در باره غذا خوردن سؤال نكنند ، بلكه سفره غذا را آماده سازند ، اگر مايل بود بخورد ، چنان كه امام صادق ع مىفرمايد : لا تقل لاخيك اذا دخل عليك اكلت اليوم شيئا ؟ و لكن قرب اليه ما عندك ، فان الجواد كل الجواد من بذل ما عنده : « هنگامى كه برادرت بر تو وارد شود از او سؤال نكن آيا امروز غذا خورده اى يا نه ؟ آنچه دارى براى او حاضر كن ، چرا كه سخاوتمند واقعى كسى است كه از بذل آنچه حاضر دارد مضايقه نكند » ( 3 ) . از جمله وظايف ميزبان در پيشگاه خدا اين است كه غذايى را كه آماده ساخته است تحقير نكند چرا كه نعمت خدا هر چه باشد عزيز و محترم است ، ولى در ميان مترفين و ارباب تكلف معمول است كه هر قدر سفره را رنگين كنند مىگويند : چيز ناقابلى بيش نيست و لايق مقام شما نمىباشد ! همانگونه كه ميهمان نيز وظيفه دارد آن را كوچك نشمرد . در حديثى از امام صادق ع مىخوانيم : هلك امرؤ احتقر لاخيه ما يحضره و هلك امرؤ احتقر من اخيه ما قدم اليه : « ميزبانى كه آنچه را براى برادرش آماده ساخته كوچك بشمرد هلاك ( و گمراه ) شده است ، همچنين ميهمانى كه آنچه را كه نزد او حاضر كرده‌اند كوچك بشمرد گمراه است » ! ( 4 ) .

--> ( 1 ) بحار الانوار جلد 75 صفحه 451 . ( 2 و 3 ) بحار الانوار جلد 75 صفحه 455 . ( 4 ) محجة البيضاء جلد 3 صفحه 30 .