اين حكم در حقيقت تاكيد و تكميلى بر حكم گذشته است ، نه بى موقع به خانه اى كه دعوت شده‌ايد وارد شويد ، و نه اجابت دعوت را ناديده بگيريد ، و نه پس از صرف غذا براى مدتى طولانى درنگ كنيد . بديهى است تخلف از اين امور موجب زحمت و دردسر براى ميزبان است و با اصول اخلاقى سازگار نيست . در سومين حكم مىفرمايد : « پس از صرف غذا مجلس انس و گفتگو در خانه پيامبر ( و هيچ ميزبان ديگرى ) تشكيل ندهيد » ( و لا مستانسين لحديث ) . البته ممكن است ميزبان خواهان چنين مجلس انسى باشد در اين صورت مستثناست ، سخن از جايى است كه تنها دعوت به صرف غذا شده ، نه تشكيل مجلس انس ، در چنين جايى بايد پس از صرف غذا مجلس را ترك گفت ، به خصوص اينكه خانه خانه اى همچون بيت پيامبر ص باشد كه كانون انجام بزرگترين رسالتهاى الهى است و بايد امور مزاحم ، وقت او را اشغال نكند . سپس علت اين حكم را چنين بيان مىكند : « اين كار پيامبر را آزار مىداد ، اما او از شما شرم مىكرد ، ولى خداوند از بيان حق شرم نمىكند و ابا ندارد » ( * ( إِنَّ ذلِكُمْ كانَ يُؤْذِي النَّبِيَّ فَيَسْتَحْيِي مِنْكُمْ وَاللَّه لا يَسْتَحْيِي مِنَ الْحَقِّ ) * ) . البته پيامبر خدا نيز از بيان حق در مواردى كه جنبه شخصى و خصوصى نداشت هيچ ابا نمىكرد ولى بيان حق اشخاص از ناحيه خودشان زيبا نيست اما از ناحيه كسان ديگر جالب و زيباست ، و مورد آيه نيز از اين قبيل است ، اصول اخلاقى ايجاب مىكرد پيامبر ص به دفاع از خود نپردازد ، بلكه خداوند به دفاع از او پردازد .