اين مساله از نظر علمى ثابت شده ، و تجربه نيز نشان داده كه مادران در دوران باردارى گرفتار وهن و سستى مىشوند ، چرا كه شيره جان و مغز استخوانشان را به پرورش جنين خود اختصاص مىدهند ، و از تمام مواد حياتى وجود خود بهترينش را تقديم او مىدارند . به همين دليل ، مادران در دوران باردارى گرفتار كمبود انواع ويتامينها مىشوند كه اگر جبران نگردد ناراحتيهايى براى آنها به وجود مىآورد ، حتى اين مطلب در دوران رضاع و شير دادن نيز ادامه مىيابد ، چرا كه « شير ، شيره جان مادر است » . لذا به دنبال آن مىافزايد : « پايان دوران شيرخوارگى او دو سال است » ( * ( وَفِصالُه فِي عامَيْنِ ) * ) . همانگونه كه در جاى ديگر قرآن نيز اشاره شده است « وَالْوالِداتُ يُرْضِعْنَ أَوْلادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كامِلَيْنِ » : « مادران فرزندانشان را دو سال تمام شير مىدهند » ( بقره - 233 ) . البته منظور دوران كامل شيرخوارگى است هر چند ممكن است گاهى كمتر از آن انجام شود . به هر حال مادر در اين 33 ماه ( دوران حمل و دوران شيرخوارگى ) بزرگترين فداكارى را هم از نظر روحى و عاطفى ، و هم از نظر جسمى ، و هم از جهت خدمات در مورد فرزندش انجام مىدهد . جالب اينكه در آغاز توصيه در باره هر دو مىكند ولى به هنگام بيان زحمات و خدمات تكيه روى زحمات مادر مىنمايد تا انسان را متوجه ايثارگريها و حق