[ سوره الأحزاب ‹ 33 › : آيه 51 ] تُرْجِي مَنْ تَشاءُ مِنْهُنَّ وَتُؤْوِي إِلَيْكَ مَنْ تَشاءُ وَمَنِ ابْتَغَيْتَ مِمَّنْ عَزَلْتَ فَلا جُناحَ عَلَيْكَ ذلِكَ أَدْنى أَنْ تَقَرَّ أَعْيُنُهُنَّ وَلا يَحْزَنَّ وَيَرْضَيْنَ بِما آتَيْتَهُنَّ كُلُّهُنَّ وَاللَّه يَعْلَمُ ما فِي قُلُوبِكُمْ وَكانَ اللَّه عَلِيماً حَلِيماً ‹ 51 › ترجمه : 51 - ( موعد ) هر يك از همسرانت را بخواهى مىتوانى بتاخير اندازى و هر كدام را بخواهى نزد خود جاى دهى ، و هر گاه بعضى از آنها را كه بر كنار ساخته اى بخواهى نزد خود جاى دهى گناهى بر تو نيست ، اين حكم الهى براى روشنى چشم آنها و اينكه غمگين نباشند و به آنچه در اختيار همه آنان مىگذارى راضى شوند نزديكتر است و خدا آنچه را در قلوب شما است مىداند و خداوند از همه اعمال و مصالح بندگان با خبر است و در عين حال حليم است و در كيفر آنها عجله نمىكند . شان نزول در تفسير آيه 28 و 29 همين سوره و بيان شان نزول آنها گفتيم كه جمعى از همسران پيامبر ص بنا بر آنچه مفسران نقل كرده‌اند - به پيامبر ص عرض كردند كه بر نفقه و هزينه زندگى ما بيفزا ( زيرا چشمشان به غنائم جنگى افتاده بود ، و چنين مىپنداشتند كه بايد از آن ، بهره زيادى به آنها برسد ) آيات مزبور نازل شد و صريحا به آنها گوشزد كرد كه اگر دنيا و زينت دنيا را مىخواهند براى هميشه از پيامبر ص جدا شوند و اگر خدا و پيامبر و روز جزا را خواهانند با زندگى ساده او بسازند . از اين گذشته در چگونگى تقسيم اوقات زندگى پيامبر ص در ميان