[ سوره الأحزاب ‹ 33 › : آيه 50 ] يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَحْلَلْنا لَكَ أَزْواجَكَ اللَّاتِي آتَيْتَ أُجُورَهُنَّ وَما مَلَكَتْ يَمِينُكَ مِمَّا أَفاءَ اللَّه عَلَيْكَ وَبَناتِ عَمِّكَ وَبَناتِ عَمَّاتِكَ وَبَناتِ خالِكَ وَبَناتِ خالاتِكَ اللَّاتِي هاجَرْنَ مَعَكَ وَامْرَأَةً مُؤْمِنَةً إِنْ وَهَبَتْ نَفْسَها لِلنَّبِيِّ إِنْ أَرادَ النَّبِيُّ أَنْ يَسْتَنْكِحَها خالِصَةً لَكَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ قَدْ عَلِمْنا ما فَرَضْنا عَلَيْهِمْ فِي أَزْواجِهِمْ وَما مَلَكَتْ أَيْمانُهُمْ لِكَيْلا يَكُونَ عَلَيْكَ حَرَجٌ وَكانَ اللَّه غَفُوراً رَحِيماً ‹ 50 › ترجمه : 50 - اى پيامبر ! ما همسران تو را كه مهرشان را پرداخته اى براى تو حلال كرديم ، و همچنين كنيزانى كه از طريق غنائمى كه خدا به تو بخشيده است مالك شده اى و دختران عموى تو ، و دختران عمه‌ها ، و دختران دايى تو و دختران خاله‌ها كه با تو مهاجرت كردند ، هر گاه زن با ايمانى خود را به پيامبر ببخشد ( و مهرى براى خود قائل نشود ) چنانچه پيامبر بخواهد مىتواند با او ازدواج كند ، اما چنين ازدواجى تنها براى تو مجاز است نه ساير مؤمنان ، ما مىدانيم براى آنها در مورد همسرانشان و كنيزانشان چه حكمى مقرر داشته‌ايم ( و مصالح آنها چه ايجاب مىكند ) اين به خاطر آن است كه مشكلى ( در اداى رسالت ) بر تو نبوده باشد ، و خداوند آمرزنده و مهربان است .