تنها برنامه دعوت مقيد به اذن پروردگار شده ، و اين به خاطر آن است كه مشكلترين و مهمترين كار پيامبران همان دعوت به سوى خدا است چرا كه بايد مردم را در مسيرى بر خلاف هوسها و شهوات سير دهد و در اين مرحله بايد اذن و فرمان و يارى خدا باشد تا به انجام رسد ، ضمنا روشن شود كه پيامبر از خود چيزى ندارد و آنچه مىگويد به اذن خدا است ( 1 ) . 4 - « سراج منير » بودن پيامبر ص با توجه به اينكه « سراج » به معنى « چراغ » و « منير » به معنى « نورافشان » است اشاره به معجزات و دلائل حقانيت و نشانه‌هاى صدق دعوت پيامبر است ، او چراغ روشنى است كه خودش گواه خويش است ، تاريكيها و ظلمات را مىزدايد ، و چشمها و دلها را به سوى خود متوجه مىكند ، و همانگونه كه آفتاب آمد دليل آفتاب وجود او نيز دليل حقانيت او است . قابل توجه اينكه در قرآن مجيد چهار بار واژه « سراج » آمده كه در سه مورد به معنى « خورشيد » است ، از جمله در سوره نوح آيه 16 مىفرمايد : وَ جَعَلَ الْقَمَرَ فِيهِنَّ نُوراً وَجَعَلَ الشَّمْسَ سِراجاً : « خداوند ماه را نور آسمانها و خورشيد چراغ فروزنده آن قرار داد » . گفتيم « سراج » در اصل به معنى چراغ است كه در سابق با استفاده از فتيله و « روغن قابل اشتعال » و امروز با نيروى برق و مانند آن منبع نور و روشنايى است ، ولى به گفته « راغب » در « مفردات » اين كلمه تدريجا به هر منبع نور و روشنايى اطلاق شده است . و اطلاق آن به خورشيد به خاطر آن است كه نور آن از درونش مىجوشد ، و همچون ماه اكتساب نور از منبع ديگرى نمىكند . وجود پيامبر همچون خورشيد تابانى است كه ظلمتهاى جهل و شرك و كفر

--> ( 1 ) اين احتمال وجود دارد كه قيد « باذنه » به تمام اوصاف گذشته باز گردد ولى ظاهر آيه اين است كه فقط به مساله * ( داعِياً إِلَى اللَّه ) * باز مىگردد .