نحل ) داشته‌ايم . شرط پيروزى در تبليغات - آيه فوق دليل روشنى است بر اينكه شرط اساسى براى پيشرفت در مسائل تبليغاتى قاطعيت و اخلاص و عدم وحشت از هيچكس جز از خدا است . آنها كه در برابر فرمانهاى الهى خواسته‌هاى اين و آن و تمايلات بى رويه گروه‌ها و جمعيتها را در نظر مىگيرند ، و با توجيهاتى حق و عدالت را تحت الشعاع آن قرار مىدهند ، هرگز نتيجه اساسى نخواهند گرفت ، هيچ نعمتى برتر از نعمت هدايت نيست ، و هيچ خدمتى برتر از اعطاء اين نعمت به انسانى نمىباشد ، و به همين دليل پاداش اين كار برترين پاداشها است ، لذا در حديثى از امير مؤمنان مىخوانيم : كه مىفرمايد : « هنگامى كه رسول خدا ص مرا به سوى يمن فرستاد فرمود با هيچكس پيكار مكن مگر آنكه قبلا او را دعوت به سوى حق كنى ، و ايم اللَّه لئن يهدى اللَّه على يديك رجلا خير مما طلعت الشمس و غربت : « به خدا سوگند اگر يك انسان به دست تو هدايت شود براى تو بهتر است از تمام آنچه خورشيد بر آن طلوع و غروب مىكند » ( 1 ) . و باز به همين دليل است كه مبلغان راستين بايد نيازى به مردم نداشته باشند و نه ترسى از هيچ مقامى كه آن « نياز » و اين « ترس » بر افكار و اراده آنها خواه و ناخواه اثر مىگذارد . يك مبلغ الهى به مقتضاى : * ( وَكَفى بِاللَّه حَسِيباً ) * تنها به اين مىانديشد كه حسابگر اعمال او خدا است ، و پاداشش به دست او است ، و همين آگاهى و عرفان به او در اين راه پر نشيب و فراز مدد مىدهد .

--> ( 1 ) كافى ( طبق نقل بحار جلد 21 صفحه 361 ) .