و در جاى ديگر مىگويد : « چه كسى آئينش بهتر است از آن كس كه با تمام وجود خود تسليم پروردگار شده و نيكوكار است » ؟ « وَمَنْ أَحْسَنُ دِيناً مِمَّنْ أَسْلَمَ وَجْهَه لِلَّه وَهُوَ مُحْسِنٌ » ( نساء - 125 ) . اصولا « اسلام » از ماده « تسليم » گرفته شده ، و به همين حقيقت اشاره مىكند ، بنا بر اين هر انسانى به مقدار تسليمش در برابر حق از روح اسلام برخوردار است . مردم در اين زمينه چند گروهند : گروهى تنها در مواردى تسليم فرمان حقند كه با منافعشان تطبيق كند ، اينها در حقيقت مشركانى هستند كه نام « مسلم » بر خود گذارده‌اند ، و كارشان تجزيه احكام الهى به مصداق « نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَنَكْفُرُ بِبَعْضٍ » است حتى در آنجا كه ايمان مىآورند در حقيقت به منافعشان ايمان آورده‌اند نه به حكم خدا ! . گروه ديگرى آنها هستند كه اراده و خواستشان تحت الشعاع اراده و خواست خدا است ، و به هنگام تضاد منافع زود گذرشان با فرمان حق از آن چشم مىپوشند و تسليم فرمان خدا مىشوند ، اينها مؤمنان و مسلمانان راستينند . گروه سومى از اين هم برترند ، و اصولا جز آنچه خدا اراده كند اراده اى ندارند ، و جز آنچه او مىخواهد خواسته اى در دل آنها نيست ، آنها به جايى رسيده‌اند كه فقط چيزى را دوست مىدارند كه او دوست دارد ، و از چيزى متنفرند كه او نمىخواهد . اينها خاصان و مخلصان و مقربان درگاه او هستند كه تمام وجودشان به رنگ توحيد در آمده و غرق محبت و محو جمال اويند ( 1 ) .

--> ( 1 ) بحث ديگرى در اين زمينه نيز در جلد سوم صفحه 454 ( ذيل آيه 65 سوره نساء ) آورده‌ايم .