در آيه بعد مىافزايد : « اما اگر شما خدا و پيامبرش را مىخواهيد و سراى آخرت را ، و به زندگى ساده از نظر مادى و احيانا محروميتها قانع هستيد ، خداوند براى نيكوكاران شما پاداش عظيم آماده ساخته است » ( * ( وَإِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ اللَّه وَرَسُولَه وَالدَّارَ الآخِرَةَ فَإِنَّ اللَّه أَعَدَّ لِلْمُحْسِناتِ مِنْكُنَّ أَجْراً عَظِيماً ) * ) . در حقيقت در اين چند جمله ، تمام پايه‌هاى ايمان و برنامه‌هاى مؤمن ، جمع است ، از يك سو ايمان و اعتقاد به خدا و پيامبر و روز قيامت و طالب اين اصول بودن و از سوى ديگر در برنامه‌هاى عملى نيز در صف نيكوكاران و محسنين و محسنات قرار گرفتن ، بنا بر اين تنها اظهار عشق و علاقه به خدا و سراى ديگر و پيامبر ص كافى نيست ، برنامه‌هاى عملى نيز بايد هماهنگ با آن باشد . و به اين ترتيب خداوند تكليف همسران پيامبر ص را كه بايد الگو و اسوه زنان با ايمان باشند براى هميشه روشن ساخت ، داشتن زهد و پارسايى و بى اعتنايى به زرق و برق و تجملات دنيا ، و توجه خاص به ايمان و عمل صالح و معنويت ، اگر چنين هستند بمانند و مشمول افتخار بزرگ همسرى رسول خدا باشند ، و گرنه راه خود را در پيش گيرند و از او جدا شوند ! گر چه مخاطب در اين سخنان ، همسران پيامبرند ، ولى محتواى آيات و نتيجه آن ، همگان را شامل مىشود ، مخصوصا كسانى كه در مقام رهبرى خلق و پيشوايى و تاسى مردم قرار گرفته‌اند ، آنها هميشه بر سر دو راهى قرار دارند ، يا استفاده از موقعيت ظاهرى خويش براى رسيدن به زندگى مرفه مادى و يا تن در دادن به محروميتها براى نيل به رضاى خدا و هدايت خلق . سپس در آيه بعد به بيان موقعيت زنان پيامبر ص در برابر كارهاى نيك و بد ، و همچنين مقام ممتاز و مسئوليت سنگين آنها ، با عباراتى روشن پرداخته مىگويد : « اى زنان پيامبر ! هر كدام از شما گناه آشكار و معصيت فاحشى انجام