محاصره خود در آوردند . بيست و پنج روز اين محاصره به طول انجاميد و بعدا چنان كه در نكته‌ها خواهد آمد ، همگى تسليم شدند ، گروهى به قتل رسيدند و پيروزى بزرگ ديگرى بر پيروزى مسلمانان افزوده شده و سرزمين مدينه براى هميشه از لوث وجود اين اقوام منافق و دشمنان سرسخت لجوج پاك گرديد . آيات مورد بحث اشاره فشرده و دقيقى به اين ماجرا است و همانگونه كه گفتيم اين آيات ، بعد از حصول پيروزى نازل شد ، و خاطره اين ماجرا را به صورت يك نعمت و موهبت بزرگ الهى شرح داد . نخست مىفرمايد : « خداوند گروهى از اهل كتاب را كه از مشركان عرب حمايت كردند از قلعه‌هاى محكمشان پائين كشيد » ( * ( وَأَنْزَلَ الَّذِينَ ظاهَرُوهُمْ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ مِنْ صَياصِيهِمْ ) * ) . « صياصى » جمع « صيصيه » به معنى قلعه‌هاى محكم است سپس به هر وسيله دفاعى نيز اطلاق شده است ، مانند شاخ گاو و شاخكى كه در پاى خروس است . اينجا روشن مىشود كه يهود قلعه‌هاى خود را در كنار مدينه در نقطه مرتفعى ساخته بودند و بر فراز برجهاى آنها به دفاع از خويشتن مشغول مىشدند . ( تعبير به انزل « پائين آورد » نيز ناظر به همين معنى است ) . سپس مىافزايد : « خداوند در دلهاى آنها ترس و رعب افكند » ( * ( وَقَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ ) * ) . و سرانجام كارشان به جايى رسيد كه « گروهى را به قتل مىرسانديد و گروهى را اسير مىكرديد » ( * ( فَرِيقاً تَقْتُلُونَ وَتَأْسِرُونَ فَرِيقاً ) * ) . و « زمينها و خانه‌ها و اموال آنها را در اختيار شما گذارد » ( * ( وَأَوْرَثَكُمْ