بار ياد كند ، اين ذكر كثير محسوب مىشود « ( 1 ) . و نيز در حديثى از پيامبر گرامى اسلام ص نقل شده كه به يارانش فرمود : الا اخبركم بخير اعمالكم و أزكاها عند مليككم ، و ارفعها فى درجاتكم ، و خير لكم من الدينار و الدرهم ، و خير لكم من ان تلقوا عدوكم فتقتلونهم و يقتلونكم ؟ قالوا : بلى يا رسول اللَّه ! قال : ذكر اللَّه كثيرا : « آيا بهترين اعمال و پاكيزه ترين كارهاى شما را نزد پروردگار به شما بگويم ؟ ، عملى كه برترين درجه شما است ، و بهتر از دينار و درهم ، و حتى بهتر از جهاد و شهادت در راه خدا است ؟ عرض كردند : آرى ، فرمود : خدا را بسيار ياد كردن » ( 2 ) . ولى هرگز نبايد تصور كرد كه منظور از ذكر پروردگار با اين همه فضيلت تنها ذكر زبانى است ، بلكه در روايات اسلامى تصريح شده كه منظور علاوه بر اين ذكر قلبى و عملى است ، يعنى هنگامى كه انسان در برابر كار حرامى قرار مىگيرد به ياد خدا بيفتد و آن را ترك گويد . هدف اين است كه خدا در تمام زندگى انسان حضور داشته باشد و نور پروردگار تمام زندگى او را فرا گيرد ، همواره به او بينديشد و فرمان او را نصب العين سازد . مجالس ذكر مجالسى نيست كه گروهى بى خبر گرد هم آيند و به عيش و نوش پردازند و در ضمن مشتى اذكار اختراعى عنوان كنند و بدعتهايى را رواج دهند و اگر در حديث مىخوانيم ( 3 ) كه پيامبر ص فرمود : بادروا الى رياض الجنة ؟ : « به سوى باغهاى بهشت بشتابيد » . ياران عرض كردند : و ما رياض الجنة ؟ : « باغهاى بهشت چيست » ؟ فرمود « حلق الذكر « » مجالس ذكر است « ( 4 ) .

--> ( 1 و 2 ) « سفينة البحار » جلد 1 صفحه 484 . ( 3 ) همان مدرك صفحه 486 . ( 4 ) سفينة البحار جلد 1 صفحه 486 .