در بعضى از گزارشهايى كه در جرائد خارجى آمده مىخوانيم كه در مجلسى كه گروهى از دختران و پسران بودند ، و آهنگ خاصى از غناء در آنجا اجرا شد آن چنان هيجانى به دختران و پسران دست داد كه به يكديگر حمله ور شدند و فجايع زيادى بار آوردند كه قلم از ذكر آن شرم دارد . در تفسير « روح المعانى » ، سخنى از يكى از سران « بنى اميه » نقل مىكند كه به آنها مىگفت : از غنا بپرهيزيد كه حيا را كم مىكند ، شهوت را مىافزايد شخصيت را در هم مىشكند ، جانشين شراب مىشود ، و همان كارى را مىكند كه مستى انجام مىدهد ( 1 ) . و اين نشان مىدهد كه حتى آنها نيز به مفاسد آن پى برده بودند . و اگر مىبينيم در روايات اسلامى كرارا آمده است كه غنا روح نفاق را در قلب پرورش مىدهد اشاره به همين حقيقت است ، روح نفاق همان روح آلودگى به فساد و كناره گيرى از تقوا و پرهيزكارى است . و نيز اگر در روايات آمده است كه فرشتگان در خانه اى كه غنا در آن است وارد نمىشوند به خاطر همين آلودگى به فساد است ، چرا كه فرشتگان پاكند و طالب پاكيند ، و از اين محيطهاى آلوده بيزارند . ب - غافل شدن از ياد خدا - تعبير به « لهو » كه در تفسير « غنا » در بعضى از روايات اسلامى آمده است ، اشاره به همين حقيقت است كه غناء انسان را آن چنان مست شهوات مىكند كه از ياد خدا غافل مىسازد . در آيات فوق خوانديم كه « لهو الحديث » ، يكى از عوامل « ضلالت » از « سبيل اللَّه » است ، و موجب « عذاب اليم » .

--> ( 1 ) تفسير روح المعانى جلد 21 صفحه 60 .