در حقيقت اين بيان شبيه همان چيزى است كه در جنگ احد ، خطاب به گروه ديگرى از منافقان سست عنصر نازل گرديد : قُلْ لَوْ كُنْتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلى مَضاجِعِهِمْ : « بگو حتى اگر در خانه هايتان باشيد ، آنها كه مقدر شده است كشته شوند به سراغشان در بسترهايشان مىآيند و آنها را از دم شمشير مىگذرانند » ! ( آل عمران - 153 ) . ديگر اينكه مگر نمىدانيد تمام سرنوشت شما به دست خدا است ، و هرگز نمىتوانيد از حوزه قدرت و مشيت او فرار كنيد . « اى پيامبر ! به آنها بگو چه كسى مىتواند شما را در برابر اراده خدا حفظ كند اگر او مصيبت يا رحمتى را براى شما بخواهد » ؟ ! ( * ( قُلْ مَنْ ذَا الَّذِي يَعْصِمُكُمْ مِنَ اللَّه إِنْ أَرادَ بِكُمْ سُوءاً أَوْ أَرادَ بِكُمْ رَحْمَةً ) * ) . آرى « آنها غير از خدا هيچ سرپرست و ياورى نخواهند يافت » ( * ( وَلا يَجِدُونَ لَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّه وَلِيًّا وَلا نَصِيراً ) * ) . بنا بر اين اكنون كه همه مقدرات شما به دست او است فرمان او را در زمينه جهاد كه مايه عزت و سربلندى در دنيا و در پيشگاه خدا است به جان بپذيريد ، و حتى اگر شهادت در اين راه به سراغ شما آيد با آغوش باز از آن استقبال كنيد .