فرمود : با اين دوست من با مدارا و لطف رفتار كن چرا كه او مردى با ايمان است ، عرض كرد اى محمد ! بشارت بر تو باد كه من نسبت به همه مؤمنان با محبتم و بدان اى محمد ص به هنگامى كه قبض روح بعضى از فرزندان آدم را مىكنم خانواده او فرياد مىكشند ، من در كنار خانه مىايستم ، مىگويم من گناهى ندارم ( عمر او پايان يافته بود ) من باز كرارا به ميان شما بر مىگردم ! به هوش باشيد ، به هوش ! سپس مىافزايد : ما خلق اللَّه من اهل بيت مدر و لا شعر و لا و بر ، فى بر و لا بحر الا و انا اتصفحهم فى كل يوم و ليلة خمس مرات حتى انى لاعرف بصغيرهم و كبيرهم منهم بانفسهم : « خدا هيچ انسانى را از ساكنان شهر و بيابان ، خانه و خيمه ، در خشكى و دريا ، نيافريده ، مگر اينكه من در هر شبانه روز پنج بار دقيقا به آنها نگاه مىكنم تا آنجا كه من صغير و كبير آنها را بهتر از خودشان مىشناسم » ! ( 1 ) . روايات ديگرى نيز به همين مضمون در منابع مختلف اسلامى آمده است كه مطالعه مجموع آنها هشدارى است براى همه انسانها كه بدانند ميان آنان و مرگ فاصله زيادى نيست ! ، و در يك لحظه كوتاه ممكن است همه چيز پايان گيرد . آيا با اين حال جاى اين است كه انسان به زرق و برق اين جهان مغرور گردد و آلوده انواع ظلم و گناه شود ، و از عاقبت كار غافل بماند ؟

--> ( 1 ) تفسير « در المنثور » طبق نقل الميزان جلد 16 صفحه 268 .