تفسير : گمراه تر از چهارپايان جالب اينكه قرآن مجيد در آيات اين سوره ، سخنان مشركان را يك جا نقل نمىكند بلكه بخشى از آن را نقل كرده به پاسخگويى و اندرز و انذار مىپردازد سپس بخش ديگرى را به همين ترتيب ادامه مىدهد . آيات مورد بحث بازگو كننده نمونه ديگرى از منطق مشركان و كيفيت برخورد آنها با پيامبر اسلام و دعوت راستين او است . نخست مىگويد : « آنها هنگامى كه تو را مىبينند ، تنها كارى كه انجام مىدهند اين است كه به باد مسخره ات گرفته مىگويند آيا اين همان كسى است كه خدا او را به عنوان پيامبر مبعوث كرده است » ( * ( وَإِذا رَأَوْكَ إِنْ يَتَّخِذُونَكَ إِلَّا هُزُواً أَ هذَا الَّذِي بَعَثَ اللَّه رَسُولًا ) * ) ( 1 ) . چه ادعاى بزرگى مىكند ؟ چه حرف عجيبى مىزند ؟ راستى مسخره است ! ولى نبايد فراموش كرد كه پيامبر اسلام ص همان كسى بود كه قبل از رسالت ، چهل سال در ميان آنها زندگى كرد ، به امانت و صداقت و هوش و درايت معروف بود ، اما هنگامى كه سران كفر ، منافعشان به خطر افتاد همه اين مسائل را به دست فراموشى سپردند ، و با سخريه و استهزاء ، مساله دعوت پيامبر اسلام ص را با آن همه شواهد و دلائل گويا به باد مسخره گرفتند و حتى او را متهم به جنون كردند !

--> ( 1 ) « هزوا » مصدر است ، و در اينجا به معنى مفعول آمده ، اين احتمال نيز هست كه مضاف در تقدير باشد ( موضع هزو ) ضمنا تعبير به « هذا » براى تحقير و كوچك شمردن پيامبر است .