روح المعانى از جمله احتمالاتى كه نقل كرده‌اند اين است كه آنها مردمى بودند كه در انطاكيه شام زندگى مىكردند و پيامبرشان « حبيب نجار » بود . 7 - در عيون اخبار الرضا از امام على بن موسى الرضا ع از امير مؤمنان حديثى طولانى درباره اصحاب رس نقل شده كه فشرده آن چنين است : « آنها قومى بودند كه درخت صنوبرى را مىپرستيدند و به آن » شاه درخت « مىگفتند ، و آن درختى بود كه » يافث « فرزند » نوح « بعد از طوفان در كناره اى به نام » روشن آب « غرس كرده بود ، آنها دوازده شهر آباد داشتند كه بر كنار نهرى به نام » رس « بود ، اين شهرها به نامهاى : آبان ، آذر ، دى ، بهمن ، اسفندار فروردين ، ارديبهشت ، خرداد ، تير ، مرداد و شهريور و مهر نام داشت كه ايرانيان نامهاى ماه‌هاى سال خود را از آنها گرفته‌اند . آنها به خاطر احترامى كه به آن درخت صنوبر مىگذاشتند ، بذر آن را در مناطق ديگر كاشتند و نهرى براى آبيارى آن اختصاص دادند به گونه اى كه نوشيدن آب آن نهر را بر خود و چهارپايانشان ممنوع كرده بودند ، حتى اگر كسى از آن مىخورد او را به قتل مىرساندند ، و مىگفتند اين مايه حيات خدايان ما است و شايسته نيست كسى از آن چيزى كم كند ! آنها در هر ماه از سال ، روزى را در يكى از اين شهرهاى آباد عيد مىگرفتند و به كنار درخت صنوبرى كه در خارج شهر بود مىرفتند ، قربانيها براى آن مىكردند و حيواناتى سر مىبريدند و سپس آنها را به آتش مىافكندند ، هنگامى كه دود از آنها به آسمان برمىخاست در برابر درخت به سجده مىافتادند و گريه و زارى سرمىدادند ! عادت و سنت آنها در همه اين شهرها چنين بود تا اينكه نوبت به شهر بزرگى كه پايتخت پادشاهشان بود و نام اسفندار داشت مىرسيد ، تمامى اهل آباديها همه در آن جمع مىشدند و دوازده روز پشت سر هم عيد مىگرفتند و آنچه در توان