روى آن اثر مىگذارد ، چنان كه در مورد شرابخوار مىخوانيم كه تا چهل روز اعمال او مقبول درگاه خدا نخواهد شد ( 1 ) . به هر حال اسلام برنامه اى فوق العاده دقيق و باريك و حساب شده در باره خصوصيات عمل صالح دارد . در حديثى از امام باقر ع مىخوانيم : روز قيامت خداوند گروهى را مبعوث مىكند در حالى كه نورى در مقابل آنان همچون لباسهاى سفيد و درخشنده است ( اين نور همان اعمال آنها است ) سپس به آن اعمال فرمان مىدهد : همگى ذرات پراكنده غبار شويد ( و به دنبال آن همه محو مىگردند ) سپس فرمود : انهم كانوا يصومون و يصلون و لكن كانوا اذا عرض لهم شىء من الحرام اخذوه و اذا ذكر لهم شىء من فضل امير المؤمنين انكروه ! : « آنها نماز و روزه را بجا مىآوردند ولى هنگامى كه حرامى به آنها عرضه مىشد آن را مىچسبيدند و موقعى كه از فضائل امير مؤمنان على ع براى آنها بيان مىگشت انكار مىكردند » ! ( 2 ) . و از آنجا كه قرآن معمولا نيك و بد را در برابر هم قرار مىدهد تا با مقايسه ، وضع هر دو روشن شود ، آيه بعد ، از بهشتيان سخن مىگويد و مىفرمايد : « بهشتيان در آن روز قرارگاهشان بهتر و استراحتگاهشان نيكوتر است » ( * ( أَصْحابُ الْجَنَّةِ يَوْمَئِذٍ خَيْرٌ مُسْتَقَرًّا وَأَحْسَنُ مَقِيلًا ) * ) . معنى اين سخن آن نيست كه دوزخيان وضعشان خوبست و بهشتيان وضعشان از آنها بهتر ، زيرا صيغه « افعل تفضيل » گاه در مواردى به كار مىرود كه يك طرف به كلى فاقد آن مفهوم است و طرف ديگر واجد ، مثلا در سوره فصلت آيه 40

--> ( 1 ) « سفينة البحار » جلد 1 صفحه 427 ماده « خمر » . ( 2 ) تفسير على بن ابراهيم طبق نقل نور الثقلين جلد 4 صفحه 9 .