[ سوره الشعراء ‹ 26 › : آيات 160 تا 166 ] كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ الْمُرْسَلِينَ ‹ 060 › إِذْ قالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَ لا تَتَّقُونَ ‹ 061 ) إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ‹ 062 › فَاتَّقُوا اللَّه وَأَطِيعُونِ ‹ 063 › وَما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْه مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلى رَبِّ الْعالَمِينَ ‹ 064 › أَ تَأْتُونَ الذُّكْرانَ مِنَ الْعالَمِينَ ‹ 065 › وَتَذَرُونَ ما خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِنْ أَزْواجِكُمْ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ عادُونَ ‹ 066 › ترجمه : 160 - قوم لوط فرستادگان ( خدا ) را تكذيب كردند . 161 - هنگامى كه برادرشان لوط به آنها گفت « آيا تقوى پيشه نمىكنيد ؟ » 162 - من براى شما رسول امينى هستم . 163 - تقوى الهى پيشه كنيد و مرا اطاعت نمائيد . 164 - من از شما اجرى نمىخواهم اجر من فقط بر پروردگار عالميان است . 165 - آيا در ميان جهانيان ، شما به سراغ جنس ذكور مىرويد ؟ ( اين زشت و ننگين نيست ؟ ) . 166 - و همسرانى را كه خدا براى شما آفريده است رها مىكنيد ؟ شما قوم تجاوزگرى هستيد .