« مشحون » از ماده « شحن » ( بر وزن صحن ) به معنى پر كردن است ، و گاه به معنى مجهز ساختن نيز آمده است ، و « شحناء » به عداوتى گفته مىشود كه تمام وجود انسان را پر كند ، و منظور در اينجا اين است كه آن كشتى مملو از نفرات و همه وسائل بود ، و كمبودى نداشت ، يعنى خداوند بعد از آنكه كشتى از هر نظر مهيا و آماده حركت شد ، طوفان را فرستاد تا نوح و ساير سرنشينانش گرفتار ناراحتى نشوند ، و اين خود يكى از نعمتهاى الهى بر آنها بود . و در پايان اين سخن همان مىگويد كه در پايان ماجراى موسى ع و ابراهيم ع بيان كرد ، مىفرمايد : « در ماجراى نوح و دعوت پيگير و مستمر او صبر و شكيباييش ، و سرانجام غرق و نابودى مخالفانش ، آيت و نشانه اى است براى همگان ( * ( إِنَّ فِي ذلِكَ لآيَةً ) * ) . « هر چند اكثر آنها ايمان نياوردند » ( * ( وَما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ ) * ) . بنا بر اين تو اى پيامبر از اعراض و سرسختى مشركان قومت نگران مباش ، ايستادگى به خرج ده كه سرنوشت تو و يارانت سرنوشت نوح و ياران او است ، و سرانجام گمراهان همان سرانجام شوم غرق شدگان است . و بدان « پروردگار تو شكست ناپذير و رحيم است » ( * ( وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ) * ) . رحمتش ايجاب مىكند كه به آنها فرصت كافى و مهلت دهد و اتمام حجت كند ، و عزتش سبب مىشود كه سرانجام تو را پيروز و آنها را مواجه با شكست نمايد .