( * ( قالَ وَما عِلْمِي بِما كانُوا يَعْمَلُونَ ) * ) . گذشته آنها هر چه بوده گذشته ، مهم امروز است كه دعوت رهبر الهى را « لبيك » گفته‌اند و در مقام خودسازى برآمده و قلب و دل خود را در اختيار حق گذاشته‌اند . اگر آنها در گذشته كار خوب يا بدى كرده‌اند « حسابشان بر پروردگار من است اگر شما مىفهميديد » و درك و تشخيص مىداشتيد ( * ( إِنْ حِسابُهُمْ إِلَّا عَلى رَبِّي لَوْ تَشْعُرُونَ ) * ) . از اين سخن ضمنا استفاده مىشود كه آنها مىخواستند علاوه بر مساله تهيدستى اين گروه از مؤمنان را به سوء سابقه اخلاقى و عملى متهم سازند ، در حالى كه معمولا فساد و آلودگى در طبقات مرفه به درجات بيشتر است ، آنها هستند كه همه رقم وسائل فساد در اختيار دارند و مست مقام و مالند و كمتر خدا را بنده‌اند ! ولى نوح بى آنكه در اين مساله با آنها گلاويز شود ، مىگويد من از آنها چيز بدى سراغ ندارم و اگر همچنين باشد كه شما مىگوئيد حسابشان با خدا است ! آنچه وظيفه من است اين است كه من پر و بال خود را براى همه حقجويان بگشايم « من هرگز ايمان آورندگان را طرد نخواهم كرد » ( * ( وَما أَنَا بِطارِدِ الْمُؤْمِنِينَ ) * ) . اين جمله در حقيقت پاسخ به درخواست ضمنى اين ثروتمندان مغرور است كه از نوح خواسته بودند اين گروه را از خود براند و طرد كند ، تا نزد او حاضر شوند !