فى النار * ( فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ وَلا صَدِيقٍ حَمِيمٍ ) * : « بعضى از بهشتيان مىگويند چه بر سر دوست ما آمد ، در حالى كه دوستشان در جهنم است ، خداوند براى اينكه قلب اين مؤمن را شاد كند فرمان مىدهد دوستش را از دوزخ خارج كنند و به بهشت بفرستند ، اينجا است كه باقىماندگان در دوزخ مىگويند واى بر ما كه نه شفاعت كننده اى داريم نه دوست مهربانى ! » ( 1 ) . بديهى است نه شفاعت بدون معيار و ملاك است و نه تقاضا درباره دوستشان بيحساب ، بايد يك نوع پيوند و ارتباط معنوى در ميان شفاعت كننده و شفاعت شونده وجود داشته تا اين هدف تحقق يابد ( شرح مفصل اين موضوع را در بحث شفاعت در جلد اول تفسير نمونه ذيل آيه 48 سوره بقره آورده‌ايم ) .

--> ( 1 ) « مجمع البيان » ذيل آيه مورد بحث .