از توطئه آنها تفسير كرده‌اند ، و بعضى از « حذر » به معنى هوشيارى و بيدارى و آمادگى از نظر نيرو و سلاح ، ولى اين دو تفسير با هم منافاتى ندارد ، ممكن است فرعونيان هم بيمناك بودند و هم آمادگى براى مقابله داشتند . سپس قرآن به ذكر نتيجه كار فرعونيان مىپردازد ، و به طور اجمال زوال حكومت آنها و زمامدارى بنى اسرائيل را بيان مىكند ، مىگويد : « ما آنها را از باغهاى سرسبز و چشمه‌هاى پر آب بيرون رانديم » ( * ( فَأَخْرَجْناهُمْ مِنْ جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ) * ) . « و از گنجها و قصرهاى زيبا و مساكن مرفه خارج ساختيم » ( * ( وَكُنُوزٍ وَمَقامٍ كَرِيمٍ ) * ) . آرى « اين چنين كرديم و آنها را بدون زحمت به بنى اسرائيل داديم و آنها را وارث فرعونيان ساختيم » ( * ( كَذلِكَ وَأَوْرَثْناها بَنِي إِسْرائِيلَ ) * ) . در تفسير « * ( مَقامٍ كَرِيمٍ ) * » در ميان مفسران گفتگو است ، بعضى آن را به معنى قصرهاى مجلل و مساكن پر ارزش دانسته‌اند ، و بعضى مجالس پر سرور و نشاطانگيز و بعضى مجالس حكمرانان و زمامداران كه اطرافشان را ماموران سر بر فرمان گرفته بودند ، و بعضى نيز آن را به معنى منبرهايى كه خطيبان بر آن سخنرانى مىكردند تفسير نموده‌اند ( منابرى كه در آن به نفع فرعون و حكومت و دستگاه او تبليغات و سخنرانى مىشد ) . البته معنى اول از همه مناسبتر به نظر مىرسد ، هر چند اين معانى با هم تضادى ندارند ، و ممكن است همه در مفهوم آيه جمع باشند ، هم قصرهايشان از آنها گرفته شد و هم موقعيت حكومت و قدرتشان ، و هم جلسات جشن و سرورشان .