به آنها نشان داد ، و حتى خداوند مردم مصر را سالها به قحطى و خشكسالى مبتلا ساخت تا آنها كه شايسته بيدارىاند بيدار شوند ( شرح بيشتر در اين زمينه را در جلد ششم تفسير نمونه صفحه 313 به بعد مطالعه فرمائيد ) . هنگامى كه موسى ع حجت را بر آنها تمام كرد ، و صفوف مؤمنان و منكران مشخص شد ، دستور كوچ كردن بنى اسرائيل به موسى داده شد ، آيات مورد بحث اين صحنه را مجسم مىسازد . نخست مىگويد : « ما به موسى وحى فرستاديم كه شبانه بندگان مرا كوچ ده ، و ( از مصر ) خارج كن و آنها شما را تعقيب خواهند كرد » ( * ( وَأَوْحَيْنا إِلى مُوسى أَنْ أَسْرِ بِعِبادِي إِنَّكُمْ مُتَّبَعُونَ ) * ) . اين يك برنامه الهى است كه شما شبانه حركت كنيد و آنها نيز آگاه شوند و به تعقيب شما بپردازند و آنچه بايد در اين ميان بشود ، بشود . تعبير « عبادى » ( بندگان من ) با اينكه قبل از آن جمله « اوحينا » ( وحى فرستاديم ) به صورت جمع آمده براى بيان نهايت محبت خدا به بندگان با ايمان است . موسى ع اين فرمان را اجرا كرد ، و دور از چشم دشمنان ، بنى اسرائيل را بسيج كرده فرمان حركت داد ، و مخصوصا شب را به دستور خدا براى اين كار انتخاب نمود تا برنامه اش حساب شده تر باشد . اما بديهى است حركت يك گروه با اين عظمت ، چيزى نيست كه بتوان آن را براى مدت زيادى پنهان نگه داشت ، به زودى جاسوسان فرعون ، مطلب را به او گزارش دادند ، و چنان كه قرآن مىگويد : « فرعون ماموران به شهرها فرستاد تا نيرو جمع كنند » ( * ( فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِي الْمَدائِنِ حاشِرِينَ ) * ) . البته در شرائط آن روز ، رسيدن پيام فرعون به همه شهرهاى مصر ، زمان