ما امروز از هيچ چيز وحشت نداريم ، نه از تهديدهاى تو ، و نه از دست و پا زدن در خون بر فراز شاخه‌هاى بلند نخل ! . اگر ترسى داشته باشيم تنها از گناهان گذشته خويش است و اميدواريم آن نيز در سايه ايمان و اميد به لطف حق بر طرف گردد . اين چه نيرويى است كه وقتى در قلب انسان پيدا مىشود بزرگترين قدرتها در نظرش كوچك ، و در برابر سختترين شكنجه‌ها مقاوم ، و نسبت به ايثار جان سخاوتمند مىگردد ؟ اين نيروى ايمان است . اين شعله چراغ فروزان عشق است ، كه شهد شهادت در راه خدا را در كام انسان شيرينتر از عسل مىكند ، و وصال محبوب را برترين هدف مىسازد . اين همان نيرويى بود كه پيامبر اسلام ص از آن كمك گرفت و مسلمانان نخستين را با آن پرورش داد و به سرعت ملتى عقب افتاده را به اوج افتخار رسانيد ، مسلمانانى كه تاريخشان مايه اعجاب جهانيان شد . ولى به هر حال اين صحنه براى فرعون و دستگاهش بسيار گران تمام گشت هر چند طبق بعضى از روايات تهديداتش را عملى نمود و ساحران مؤمن را شهيد كرد ، اما اين كار نه تنها عواطف مردم را كه به نفع موسى ع تحريك شده بود خاموش نكرد ، بلكه به آن دامن زد . همه جا سخن از پيامبر نو ظهور در ميان بود ، و همه جا از نخستين شهيدان با ايمان بحث مىشد ، گروهى به اين وسيله ايمان آوردند كه بعضى از ياران نزديك فرعون و حتى همسرش در اين صف قرار گرفتند . در اينجا سؤالى مطرح است كه ساحران توبه كار و مؤمن چگونه خود را نخستين مؤمنان ناميدند ؟ آيا منظورشان اين بوده كه نخستين مؤمنان در آن صحنه بودند ؟