و چنين است راه و رسم جباران . اين مغرور سركش حاضر نبود حتى نام پروردگار يا نام موسى را بر زبان جارى كند ، بلكه تنها با ضمير « له » كه در اينجا به منظور تحقير است اكتفاء مىكرد . ولى فرعون به اين هم قناعت نكرد ، و دو جمله ديگر گفت تا هم موقعيت خويش را به پندار خود تثبيت كند ، و هم جلو افكار بيدار شده مردم را سد نمايد و بار ديگر به خواب فرو برد : نخست ساحران را متهم ساخت كه اين يك تبانى و توطئه قبلى است كه ميان شما و موسى صورت گرفته ، توطئه اى است بر ضد تمام مردم مصر ! گفت : « او بزرگ و استاد شما است كه به شما سحر آموخته ، و شما همگى سخر را از مكتب او فرا گرفته‌ايد » ! ( * ( إِنَّه لَكَبِيرُكُمُ الَّذِي عَلَّمَكُمُ السِّحْرَ ) * ) . شما با قرار قبلى اين صحنه سازى را به وجود آورده‌ايد تا ملت بزرگ مصر را گمراه سازيد و زير سيطره حكومت خود درآوريد ! ، شما مىخواهيد صاحبان اصلى اين كشور را از شهر و ديارشان آواره كنيد و بردگان را بجاى آن بنشانيد . اما من به شما اجازه نخواهم داد كه در اين توطئه پيروز شويد ، من اين توطئه را در نطفه خفه مىكنم ! « به زودى خواهيد دانست شما را چنان مجازاتى مىكنم كه درس عبرتى براى همگان گردد ، دستها و پاهاى شما را به طور مختلف قطع مىكنم ( دست راست و پاى چپ يا دست چپ و پاى راست ) و همگى را بدون استثناء به دار مىآويزم » ! ( * ( فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ لأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُمْ مِنْ خِلافٍ وَلأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ ) * ) . يعنى نه تنها همه شما را به قتل مىرسانم بلكه قتلى توأم با زجر و شكنجه آن هم در ملا عام و بر فراز درختان بلند نخل ، زيرا بريدن دست و پا به طور مخالف سبب مىشود كه احتمالا انسان ديرتر بميرد و زجر و شكنجه بيشتر شود .