مساله قطعا سحر نيست ، اين يك معجزه بزرگ الهى است « ناگهان همه آنها به سجده افتادند » ( * ( فَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ ساجِدِينَ ) * ) . جالب اينكه قرآن تعبير به « القى » مىكند كه مفهومش « افكنده شدند » مىباشد ، اشاره به اينكه آن چنان تحت تاثير جاذبه معجزه موسى ع قرار گرفتند كه گويى بى اختيار بر زمين افتاده و سجده كردند . و همراه با اين عمل كه دليل روشن ايمان آنها بود با زبان نيز « گفتند : ما به پروردگار عالميان ايمان آورديم » ! ( * ( قالُوا آمَنَّا بِرَبِّ الْعالَمِينَ ) * ) . و براى اينكه جاى هيچ ابهام و ترديد باقى نماند و فرعون نتواند اين سخن را تفسير ديگرى كند ، اضافه كردند « به پروردگار موسى و هارون » ( * ( رَبِّ مُوسى وَهارُونَ ) * ) . و اين نشان مىدهد كه برنامه افكندن عصا و گفتگوى با ساحران را هر چند موسى انجام داد اما برادرش هارون در كنار او ايستاده و آماده هر گونه پشتيبانى از برادر بود . اين دگرگونى عجيب كه در روحيه ساحران پيدا شد ، و در يك لحظه كوتاه از ظلمت مطلق به روشنايى خير كننده اى گام نهادند ، و به تمام منافعى كه از فرعون انتظار داشتند پشت پا زدند - سهل است - جان خود را نيز به خطر افكندند ، همه به خاطر اين بود كه آنها علم و دانشى داشتند ، و در پرتو آن توانستند حق را از باطل بشناسند و دست به دامن حق زنند . آنها باقيمانده راه را با پاى « عقل » نمىپيمودند كه بر مركب راهوار « عشق » سوار شده بودند ، و بوى گلشان آن چنان مست كرده بود كه دامن از دست داده بودند ، و خواهيم ديد به همين دليل در برابر شديدترين تهديدهاى فرعون