اين تعبير نشان مىدهد كه قرب به فرعون تا چه حد در آن محيط و جامعه داراى اهميت بوده كه او به عنوان يك پاداش بزرگ از آن ياد مىكند ، و در حقيقت پاداشى از اين بالاتر نيست كه انسان به قدرت مطلوبش نزديك گردد . اگر گمراهان قرب فرعون را برترين پاداش مىشمردند ، خدا پرستان آگاه پاداشى را بالاتر از قرب پروردگار نمىشمرند ، حتى بهشت با تمام نعمتهايش را با يك جلوه ذات پاك او ، معامله نمىكنند . به همين دليل شهيدان راه « اللَّه » كه بايد برترين پاداشها را در برابر آن ايثار بزرگشان دريافت دارند به گواهى قرآن پاداش قرب الهى را مىيابند ، و تعبير « عِنْدَ رَبِّهِمْ » شاهد گوياى اين واقعيت است . و نيز به همين دليل هر مؤمن پاكدل به هنگام انجام عبادت تنها چيزى را كه مىطلبد « قربة الى اللَّه » است .