پروردگار ) مار عظيم و آشكارى شد « ( * ( فَأَلْقى عَصاه فَإِذا هِيَ ثُعْبانٌ مُبِينٌ ) * ) . « سپس دست خود را در گريبان فرو برد و بيرون آورد ناگهان در برابر بينندگان سفيد و روشن بود » ! ( * ( وَنَزَعَ يَدَه فَإِذا هِيَ بَيْضاءُ لِلنَّاظِرِينَ ) * ) . در حقيقت اين دو معجزه بزرگ ، يكى مظهر بيم بود و ديگرى مظهر اميد اولى مناسب مقام انذار است ، و دومى بشارت ، يكى بيانگر عذاب الهى است و ديگرى نور است و نشانه رحمت ، چرا كه معجزه بايد هماهنگ با دعوت پيامبر باشد . « ثعبان » به معنى مار عظيم است كه از آن در فارسى تعبير به « اژدها » مىشود . « راغب » در « مفردات » احتمال داده كه اين واژه از ماده « ثعب » به معنى جريان آب گرفته شده باشد ، زيرا حركت اين حيوان به نهرهايى شباهت دارد كه به صورت مارپيچ حركت مىكند . تعبير به « مبين » ممكن است اشاره به اين حقيقت باشد كه راستى عصا تبديل به مار عظيم شده بود و چشمبندى و تردستى و عملى همچون سحر ساحران در كار نبود . ذكر اين نكته نيز لازم است كه در اينجا تعبير به « ثعبان » شده ، و در آيه 10 سوره نمل و 31 قصص تعبير به « جان » ( مارهاى كوچكى كه با سرعت و چابكى حركت مىكنند ) و در سوره طه آيه 20 تعبير به « حية » ( به معنى مار است و از ماده حيات گرفته شده ) . اين تفاوت تعبيرها در به دو نظر سؤالانگيز است ، ولى در واقع براى بيان يكى از دو مطلب است : ممكن است اشاره به حالات مختلف آن مار باشد كه در آغاز « عصا » به صورت مار كوچك و باريكى در مىآمد و تدريجا بزرگ مىشد و مبدل به اژدهايى مىگشت .