21 - و به دنبال آن هنگامى كه از شما ترسيدم فرار كردم و پروردگار من به من دانش بخشيد و مرا از پيامبران قرار داد . 22 - آيا اين منتى است كه تو بر من مىگذارى كه بنى اسرائيل را برده خود ساخته اى ؟ ! تفسير : برخورد منطقى و قاطع با فرعون در آيات گذشته « نخستين مرحله ماموريت موسى ع يعنى دريافت وحى و رسالت و تقاضاى وسائل نيل به اين هدف بزرگ ، پايان يافت . به دنبال آن در آيات مورد بحث « مرحله دوم » يعنى روبرو شدن با فرعون و گفتگوى سرنوشتسازى كه در آن ميان انجام گرفت مطرح شده . نخست به عنوان مقدمه مىفرمايد : « اكنون كه همه چيز روبراه است به سراغ فرعون برويد ، و به او بگوئيد ما رسول پروردگار جهانيان هستيم » ( تِيا فِرْعَوْنَ فَقُولا إِنَّا رَسُولُ رَبِّ الْعالَمِينَ ) . جمله « فاتيا » نشان مىدهد كه بايد به هر قيمتى هست با خود او تماس بگيريد ، و تعبير به « رسول » به صورت مفرد - با اينكه هر دو پيامبر بودند - اشاره به يگانگى و وحدت دعوت آنها است ، گويى آنها دو روحند در يك بدن ، با يك برنامه ، و يك هدف ( 1 ) .

--> ( 1 ) « راغب » در « مفردات » مىگويد : « رسول » از كلماتى است كه هم بر « مفرد » و هم بر « جمع » اطلاق مىگردد ، هر چند گاهى آن را جمع مىبندند و « رسل » مىگويند بعضى نيز آن را مصدر و به معنى رسالت دانسته‌اند ، و مىدانيم در مصدر تثنيه و جمع نيست ( در لسان العرب مىخوانيم : الرسول بمعنى الرسالة ) ولى مسلما اين واژه معمولا معنى وصفى را مىرساند و لذا در بسيارى از موارد تثنيه و جمع بسته شده و در همين داستان موسى و هارون در سوره طه آيه 47 مىفرمايد « * ( إِنَّا رَسُولا رَبِّكَ ) * » ( ما دو فرستاده پروردگار توايم ) .