تفسير : آغاز رسالت موسى ( ع ) گفتيم در اين سوره سرگذشت هفت تن از پيامبران بزرگ به عنوان درس آموزنده اى براى عموم مسلمانان مخصوصا مسلمانان نخستين بيان شده است . نخست از موسى ع شروع مىكند و بخشهاى مختلفى از زندگى او و درگيريش را با فرعونيان تا هنگام غرق اين قوم ظالم و ستمگر شرح مىدهد . تا كنون در سوره‌هاى متعددى از قرآن ( سوره بقره و مائده و اعراف و يونس و اسراء و طه ) سخن از بنى اسرائيل و موسى و فرعونيان به ميان آمده و در بعضى از سوره‌هاى بعد نيز در اين باره بحثهايى مىآيد . اين بحثها گرچه به ظاهر مكرر است ، اما دقت در آنها نشان مىدهد كه در هر مورد روى بخش خاصى از اين سرگذشت پر ماجرا ، و براى هدف مخصوصى ، تكيه شده است . فى المثل آيات مورد بحث هنگامى نازل شد كه مسلمانان سخت در اقليت قرار داشتند و دشمنان آنها بسيار قوى و نيرومند ، به گونه اى كه هيچگونه موازنه قدرت در ميان آنها نبود ، در اينجا لازم است خداوند سرگذشتهاى مشابهى را از اقوام پيشين بيان كند تا بدانند اين قدرت عظيم دشمن و ضعف ظاهرى آنها هرگز سبب شكست نخواهد شد ، تا روحيه آنها قوى گردد و بر استقامت و پافشارى خود بيفزايند ، و جالب اينكه : بعد از سرگذشت هر يك از اين پيامبران هفتگانه جمله « * ( وَما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ) * » « اكثر آنها ايمان نياوردند و پروردگار تو توانا و رحيم است » تكرار شده ، درست همان عبارتى كه در آغاز همين سوره در مورد پيامبر اسلام ص خوانديم ، اين هماهنگى شاهد زنده اى بر اين حقيقت است كه ذكر اين بخش از داستانهاى انبياء به خاطر شرائط