به سوى او در يك لحظه كوتاه كافى است كه تمام نظر لطف او را متوجه انسان سازد و بر گناهان گذشته اش قلم عفو كشد . ممكن است مقدم داشتن صفت « عزيز » بر « رحيم » در اينجا به خاطر اين باشد كه اگر رحيم را مقدم مىداشت ممكن بود از آن احساس ضعف شود ، اما عزيز را مقدم مىدارد تا روشن گردد كه در نهايت قدرت ، بسيار مهربان است .